· Γιατί το να έβγαινε η διοίκηση και να πει για παράδειγμα «κύριοι ο προπονητής έφυγε γιατί δεν μας έκανε, ή γιατί είχε δημιουργηθεί πρόβλημα με το κλίμα στα αποδυτήρια που ήταν μη αναστρέψιμη κατάσταση», δεν θα γινόταν και τίποτα το σπουδαίο. Τώρα όμως που από τον φίλαθλο κόσμο κρύβεται η αλήθεια, λογικό είναι να υπάρχει ως ένα βαθμό και η γκρίνια. · Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι από τη στιγμή που δεν υπάρχουν σοβαρά προβλήματα εσωτερικής φύσεως που να είχαν αρχίσει να κάνουν ήδη κακό στην ομάδα, τον προπονητή που σου νικάει τους μεγάλους του Ελληνικού ποδοσφαίρου και σε κρατάει ακόμη και μετά από εφτά αγώνες χωρίς νίκη στην πέμπτη θέση του βαθμολογικού πίνακα, δεν τον διώχνεις. · Τον αφήνεις να τελειώσει τη χρονιά που τόσο καλά ξεκίνησε δίνοντας του την ευκαιρία να αποδείξει αν είναι επιτυχημένος και αποτυχημένος και τότε κάνεις τον απολογισμό σου αν σου κάνει ή δεν σου κάνει για την επόμενη χρονιά. · Και τώρα μπαίνει η ομάδα στη διαδικασία να μπει σε νέα αγωνιστική φιλοσοφία με ένα βοηθό προπονητή μέχρι πρότινος να προσπαθεί να «βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά». Θέλω να πιστεύω όμως ότι ανεξαρτήτως της θέσης στην οποία θα τελειώσει η ομάδα της Τρίπολης τη χρονιά δεν θα βγουν κάποια από τη διοίκηση να κατηγορήσουν και τον Τζαναβάρα για «ανικανότητα» ή πιο σωστά για αδυναμία εκπλήρωσης των στόχων που έχει θέσει η ΠΑΕ. · Για την ώρα πάντως λέω να κλείσω το θέμα του Πάουλο Κάμπος και να περάσω στο αγωνιστικό κομμάτι όπου ο Παναγιώτης Τζαναβάρας πλέον αναλαμβάνει να οδηγήσει την ομάδα μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος. Ο μέχρι πρότινος βοηθός προπονητή είναι αλήθεια ότι έχει αρκετά καλές σχέσεις με τους παίκτες της ομάδας, ενώ πολύ μεγάλο μέρος των προπονήσεων και επί Κάμπος εποχή πραγματοποιούνταν υπό την επίβλεψη του ιδίου. · Ο ίδιος ήδη έχει αρχίσει να καταστρώνει τα πλάνα του. Σε γενικές γραμμές η φιλοσοφία της ομάδας μπορεί να μείνει ίδιο, αλλά απ’ ότι φαίνεται το επόμενο διάστημα πολύ πιθανόν να δούμε έναν πιο επιθετικό Αστέρα, μιας και ο Τζαναβάρας σκέφτεται να εφαρμόσει κάποια πραγματάκια που γι’ αυτόν θα βοηθήσουν στην επίλυση του επιθετικού προβλήματος. · Η περίοδος που αναλαμβάνει ο Κορίνθιος προπονητής είναι και λίγο περίεργη καθώς ακολουθεί το ματς με τον Ολυμπιακό στο «Καραϊσκάκης». Ένα ματς που είναι πολύ δύσκολο για την ομάδα αλλά ίσως να αποτελεί και πρόκληση για τους παίκτες της ομάδας. · Αν όντως οι σχέσεις του Κάμπος με τους παίκτες δεν ήταν καλές οι ποδοσφαιριστές των «κυανοκιτρίνων» θα προσπαθήσουν να τα δώσουν όλα στο ματς του Σαββάτου δείχνοντας ότι το κλίμα πλέον είναι καλύτερο. Ανάλογες θεωρίες πάντως έχουν να κάνουν και με το αποτέλεσμα και το κλίμα που θα υπάρξει μετά το παιχνίδι με τους «ερυθρόλευκους». · Νίκη ή θετικό αποτέλεσμα του Αστέρα θα «δικαιώσει» την επιλογή να φύγει ο Κάμπος, κάθε αρνητικό αποτέλεσμα με βαρύ σκορ θα φέρει χαμόγελο στην Πάουλο Κάμπος και μουρμούρες στον κόσμο για τους λόγους που έφυγε από την ομάδα. · Ένα αρνητικό ή θετικό αποτέλεσμα μόλις έξι μέρες μετά την απομάκρυνση του προπονητή δεν θα ήταν σωστό να επιφέρει τέτοιου είδους συμπεράσματα και αντιδράσεις, αλλά ζούμε στην Ελλάδα και ο κόσμος δεν «χαμπαριάζει» από τέτοια. · Επί της ουσίας πάντως έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πως θα εξελιχθεί το αποτέλεσμα αλλά και ποιο θα είναι το κλίμα στις επόμενες ημέρες. · Αγωνιστικά πάντως προβλήματα ή μάλλον απουσίες θα υπάρχουν και μία από αυτές είναι και η απουσία του Φιλομένο που αποδυναμώνει σαφέστατα την επιθετική γραμμή της Αρκαδικής ομάδας. Σίγουρα πάντως ο Τζαναβάρας έχει βρει τις εναλλακτικές λύσεις. · Στο χώρο του περιφερειακού πρωταθλήματος ξεκινώντας από την ήττα της Νεστάνης απλά αναφέρω ότι από τη στιγμή που χάνεις τρίτο παιχνίδι στην έδρα σου και μάλιστα από ομάδα που καίγεται για τους βαθμούς και βρίσκεται μάλιστα πιο χαμηλά στη βαθμολογία, δεν μπορείς να νοιώθεις αδικημένος από τη βαθμολογική σου θέση. · Οι παίκτες πάντως του κ. Τζήλου είναι αλήθεια ότι το πάλεψαν μέχρι το τέλος, αλλά η επίθεση μπροστά μοιάζει με πρόβλημα που εν τέλει στοιχίζει βαθμούς. Από την άλλη όμως όταν και ο πρώτος σκόρερ της ομάδας με 28 γκολ της προηγούμενης περιόδου, τραυματίζεται στην αρχή της φετινής χρονιάς, λογικό είναι οι άνθρωποι του συλλόγου να τραβούν ακόμη τα μαλλιά τους. · Ο Αποστολόπουλος κακά τα ψέματα αν ήταν σε θέση να αγωνιστεί φέτος θα είχε μετατρέψει δεκάδες κλασικότατες ευκαιρίες της ομάδας που φέτος χάθηκαν τζάμπα σε γκολ και σίγουρα τα πράγματα να ήταν εντελώς διαφορετικά! Δύο νίκες παραπάνω να είχε η Νεστάνη αυτή τη στιγμή θα ήταν πάνω από τη γραμμή του υποβιβασμού και αυτό είναι που κάνει τους ανθρώπους της διοίκησης να τα βάζουν με την τύχη τους. · Τις άλλες Αρκαδικές ομάδες όχι μόνο δεν τις φοβάμαι αφού έχουν ήδη από καιρό εξασφαλίσει την παραμονή στην κατηγορία, αλλά πιστεύω ότι αν η πορεία του Παναργειακού δεν ήταν τόσο καλή και οι πορεία της Δόξας και του Λεωνιδίου δεν ήταν μέτρια στο ξεκίνημα, θα μπορούσαν να χτυπήσουν ακόμη και άνοδο στη Γ’ Εθνική κατηγορία. · Πάντως αν όντως συνεχιστεί η καλή δουλειά και οργάνωση αυτών των δύο ομάδων και τις επόμενες αγωνιστικές σεζόν τότε πραγματικά δεν αποκλείεται τίποτα. Κακά τα ψέματα τα χρήματα και η σωστή οργάνωση φέρνουν τους παίκτες τον προπονητή και κατ’ επέκταση τις νίκες και τις επιτυχίες. · Το Λεωνίδιο πάντως από τη χρονιά που υποβιβάστηκε πριν μερικά χρόνια από τη Γ’ Εθνική μπορεί να στέκεται σχετικά καλά στην Δ’ Εθνική αλλά είναι επιθυμία της διοίκησης να καταφέρει να ξαναδεί αυτή την ομάδα κάποια στιγμή και πάλι εκεί. · Σε τοπικό επίπεδο λοιπόν οι ομάδες συνεχίζουν τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις χωρίς κάποιο ιδιαίτερο κίνητρο. Λίγες πλέον φαίνεται να είναι οι ομάδες που έχουν στόχους από εδώ και στο εξής. · Στην Α’ τοπική κατηγορία λίγο-πολύ τόσο η άνοδος όσο και ο υποβιβασμός έχουν ξεχωρίσει αφού μετά από κάποια χρονικό σημείο το πρωτάθλημα έπαψε να είναι ανταγωνιστικό και από εκεί και πέρα στην Β’ τοπική κατηγορία υπάρχει το ενδιαφέρον με τους τρεις πρωτοπόρους (Ελπίδα, Τεγέα και ΑΕΚ Τρίπολης) να παλεύουν για την άνοδο, αλλά και τον Άρη Τρίπολης, τον Κάψια και τη Δημητσάνα να παλεύουν εξίσου για την παραμονή. · Στο χώρο του μπάσκετ όπου πλέον όλα συνεχίζουν να πηγαίνουν καλά για την ομάδα του ΣΕΦΑ Αρκαδικού θα ήθελα να ξεκινήσω από την αναμέτρηση της περασμένης Κυριακής εκεί όπου η ομάδα της Τρίπολης δεν είχε κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα και επικράτησε τελικά με 111-97 παρακαλώ του τρίτου στο βαθμολογικό πίνακα Κρόνου Ιωαννίνων. · Αν όλα πάνε καλά όπως όλα δείχνουν και όσο περνάει ο καιρός το ματς που θα κρίνει καθοριστικά την άνοδο στην Β’ Εθνική κατηγορία θα είναι αυτό με τον Γκυζιακό στην Τρίπολη στις 30 Μαρτίου 2008. Ένα παιχνίδι που όπως όλα δείχνουν θα έχει χαρακτήρα τελικού των τελικών.
· Βάσει λοιπόν της εικόνας που έδειξαν οι «κυανόλευκοι» το μεσημέρι της Κυριακής βγάζω το εξής συμπέρασμα. Αν ο Αρκαδικός καταφέρει να πιάσει την καλή απόδοση στην επίθεση που συνηθίζει να πιάνει στους αγώνες που έχει δώσει φέτος, απέναντι στην ομάδα του Στρέφη, τότε όχι μόνο θα καταφέρει να επικρατήσει, αλλά να πάρει το ροζ φύλλο αγώνος με πολλούς πόντους διαφορά. · Ο Αρκαδικός έχει πολλούς παίκτες και φυσικά διαθέτει μεγάλο βάθος στον πάγκο. Ακόμη κι αν ο Μάνος κάποια στιγμή σου «σιγήσει» εξαιτίας εξαιρετικού μαρκαρίσματος πάνω του, μπορεί να κάνει τη ζημιά ο Κουτσός, ο Μπαλτάς και ο Παπανικολάου ο οποίος παρά τη θέση του φοργουορντ μπορεί να απειλήσει και έξω από τα 6,25. · Αν η αντίπαλη ομάδα δώσει βάση στην περιφερειακή άμυνα τότε οι Πατρίκης, Καλαπανίδας και Μαναβόπουλος (που όπως πάνε τα πράγματα αυτό το ματς δεν το χάνει) μπορούν να κάνουν ακόμη και «πάρτι» κάτω από το καλάθι. · Αναγνωρίζω το γεγονός ότι ο Αρκαδικός διαθέτει και πολύ καλή άμυνα και την εφαρμόζει και με το παραπάνω όταν η ομάδα την έχει ανάγκη, αλλά αν επιθετικά βρεθεί σε καλή μέρα τότε πιάνει τα εκατό (ξεπερνά τους 100 πόντους για όσους δεν κατάλαβαν) και δύσκολα έως πολύ δύσκολα μπορεί να χάσει. · Αν μάλιστα η εξέδρα στο κλειστό της Τρίπολης εξελιχθεί σε «καυτή» έδρα τότε όλα φαίνεται ότι θα πάνε καλά. Θυμάμαι πραγματικά στις 20 Απριλίου 1997 πόσο σημαντική μέρα ήταν για το Αρκαδικό μπάσκετ. Μεγάλες στιγμές. Δυστυχώς εκείνη τη μέρα εγώ βρισκόμουν μαθητής τότε, πενταήμερη με το σχολείο μου. · Είχα μάθει όμως ότι είχαν «επιστρατευτεί» τότε εκατοντάδες φίλαθλοι για να στηρίξουν δύο αναμετρήσεις, δύο ομάδων, δύο τελικούς, πραγματικά δύο ανόδους σε μεγαλύτερες κατηγορίες. · «Κόλαση» το γήπεδο το πρωί της 20ης Απριλίου στην αναμέτρηση της Β’ Εθνικής γυναικών όταν η ΑΕΚ Τρίπολης αγωνιζόταν με το Γαλάτσι και σε περίπτωση νίκης ανέβαινε στη νεοσύστατη Α2 Εθνική κατηγορία. Μέχρι τότε ο κόσμος που πήγαινε να παρακολουθήσει την ΑΕΚ δεν ξεπερνούσε τα 40-50 άτομα. Σε εκείνο το μεσημεριανό ματς ο κόσμος γέμισε ασφυκτικά το κλειστό γυμναστήριο. · Το ίδιο απόγευμα ο ΓΣΑρκαδίας έδινε τον τελευταίο καθοριστικό τελικό στα πλέι-οφ της Α’ τοπικής κατηγορίας με αντίπαλο τον ‘Ατλα Καλαμάτας. Το γήπεδο γέμισε για δεύτερη φορά μέσα σε τρεις περίπου ώρες με τον κόσμο να στηρίζει και να ζητά από το Αρκαδικό μπάσκετ δεύτερη άνοδο σε Εθνική κατηγορία την ίδια ημέρα. · Ελπίζω ότι στις 30 Μαρτίου 2008, περίπου 11 χρόνια μετά ο κόσμος να δείξει ενδιαφέρον για αυτή τη μεγάλη πρόκληση και να στηρίξει μία φορά με κατάμεστο γήπεδο μία ομάδα που διεκδικεί με αξιώσεις την άνοδο στην Β’ Εθνική κατηγορίας μετά από 23 χρόνια! · Αρκεί βέβαια να φτάσουμε μέχρι εκείνο το ματς και ο Αρκαδικός να βρίσκεται στη θέση που βρίσκεται τώρα «καθαρίζοντας» τα υπόλοιπα παιχνίδια εύκολα ή δύσκολα. · Σο χώρο του γυναικείου μπάσκετ η Άμιλλα συνεχίζει την προσπάθεια της στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ. Δεν θα σταθώ πάντως ούτε στις ήττες που προηγήθηκαν τις προηγούμενες εβδομάδας και την βαριά ήττα της περασμένης Κυριακής από τον ΑΟΝ Αργυρούπολης, αλλά ούτε και στην υποχρέωση που έχει την Κυριακή. · Αυτό που θα ήθελα απλά να σημειώσω είναι ότι η ομάδα της Τρίπολης θα μπορούσε να ακολουθήσει την εύκολη οδό που είναι αποχώρηση από το πρωτάθλημα όπως είχε εύκολα κάνει η ΑΕΚ Τρίπολης το 1998 από την Α1 Εθνική κατηγορία, αδυνατώντας να σταθεί οικονομικά στο πρωτάθλημα! · Ωστόσο ακόμη και με τόσα προβλήματα τόσες δυσκολίες οικονομικής φύσεως και μετά από τόσες αποχωρήσεις παικτριών από την ομάδα η ομάδα κατέβηκε με την ομάδα που έχει φέτος, χάνει παιχνίδια αλλά δεν αποχώρησε από το πρωτάθλημα. · Από αυτή τη στήλη μπορεί κατά καιρούς να έχω γράψει πράγματα που πιστεύω ότι θα μπορούσε να αποφύγει η Άμιλλα ή πράγματα που θα μπορούσε να κάνει αλλά δεν μπήκε ποτέ στη διαδικασία να κάνει, αλλά η αλήθεια να λέγεται. · Προσπάθησε και με όσες δυνάμεις είχε κατέβηκε και αγωνίστηκε και συνεχίζει να αγωνίζεται κανονικά στην Α2 Εθνική, με άλλες στη θέση της να είχαν αποχωρήσει. Αυτό είναι «μαγκιά» και όχι αυτό που είχαν κάνει κάποια στο παρελθόν αποσύροντας μια ομάδα από το πρωτάθλημα χωρίς να της δώσουν καν την ευκαιρία να προσπαθήσει. · Επίσης ένα μεγάλο μπράβο και στις ομάδες του Ιβίσκου Ρόδου και του Πανιωνίου Ρόδου που παρά τις βαριές ήττες που δέχονται αγωνίζονται και «τρώνε» σχεδόν τζάμπα ταξίδια στο κεφάλι, γνωρίζοντας ότι έτσι ή αλλιώς η ομάδες του χρόνου θα βρίσκονται στα τοπικά πρωταθλήματα. · Αυτό είναι μαγκιά, το να τιμάς το πρωτάθλημα στο οποία έχει την ευκαιρία να αγωνίζεσαι μετά από πολλούς κόπους τους προηγούμενους μήνες ο χρόνια. · Σε τοπικό επίπεδο πάντως αναρωτιέμαι πότε πέρασε ο καιρός. Σαν χθες μου φαινόταν όταν οι Δρομείς είχαν αγωνιστεί με αντίπαλο την Άμιλλα Τρίπολης για το πρωτάθλημα της Β’ τοπικής κατηγορίας. Ε λοιπόν την Κυριακή πραγματοποιείται ο επαναληπτικός αγώνας, με το ενδιαφέρον να είναι μεγάλο. · Ουσιαστικά η Άμιλλα καίγεται για τους βαθμούς της νίκης αφού διεκδικεί με αξιώσεις φέτος την άνοδο στην Α’ τοπική κατηγορία. Από την άλλη βαθμολογικό ενδιαφέρον δεν έχουν οι Δρομείς, αλλά πολλοί είχαν πει ότι η φετινή ομάδα θα τερματίσει τελευταία, αλλά μέχρι τώρα έχουν διαψευστεί. Άρα μια ενδεχόμενη νίκη θα αποτελούσε ακόμη μία επιτυχία για το σύλλογο που έχει κάνει μια αξιόλογη προσπάθεια φέτος και που αν δεν είχε μηδενιστεί άδικα στην πρεμιέρα θα ήταν ακόμη πιο ψηλά. · Στον υπόλοιπο χώρο αναφερόμενος στην πισίνα θα πω ότι το περασμένο Σαββατοκύριακο ο ΚΟΑΤ επέστρεψε από το περιφερειακό πρωτάθλημα της Πάτρας για ηλικίες 10-11-12 ετών με 13 μετάλλια παρακαλώ. Τέσσερα χρυσά, τέσσερα ασημένια και πέντε χάλκινα. · Επιτυχίες που μας κάνουν να χαμογελούμε σκεφτόμενοι ότι ο υγρός στίβος της περιοχής τα επόμενα χρόνια θα συνεχίσει να βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο, αρκεί βέβαια να υπάρχει υποστήριξη από όλους μας στους ανθρώπους που πραγματικά τρέχουν καθημερινά και δεν είναι άλλοι από αυτούς που κρατούν «ζωντανά» και ενεργά τα τοπικά σωματεία της κολύμβησης. «Γηπέδων… Ψίθυροι» ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΣΕΝΑΡΙΟ… Το ακούσαμε κι αυτό το σενάριο για τους κ.κ. Μπάκο και Καϊμενάκη. Ακούγεται πλέον ότι οι ισχυροί ιδιοκτήτες του Αστέρα, έχουν απογοητευτεί από το γηπεδικό ζήτημα, από την όχι μεγάλη ζήτηση του κόσμου για τα επίσημα ματς της ομάδας που σκέφτονται να μαζέψουν και να φύγουν. Για πού; Μα για την Αθήνα και την ΑΕΚ! Να το δω κι αυτό και τι άλλο θέλω μετά από το ποδόσφαιρο! ΑΠΟΡΙΑ ΑΠΟ ΑΘΗΝΑ… Δεν είναι λίγοι οι συνάδελφοι από Αθήνα που σε μεταξύ μας συζητήσεις που εκδηλώνουν την απορία για το λόγο για τον οποίο στον Αστέρα Τρίπολης δεν πραγματοποιείται ποτέ συνέντευξη Τύπου του προπονητή κατά τη διάρκεια της εβδομάδας και πριν τους αγώνες. Εδώ αυτή την απορία την έχουμε οι ντόπιοι δημοσιογράφοι εδώ και τουλάχιστον ένα-δύο χρόνια και ακόμη δεν έχουμε πάρει καμία εξήγηση. ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΦΙΛΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΜΕ… ΤΟΠΙΟ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ! Την Πέμπτη το βράδυ στο e-mail της στήλης μου ήρθε ένα μήνυμα από τον έναν εκ των συντελεστών της αθλητικής εκπομπής «Κόντρα Επίθεση»του Δημοτικού Ραδιοφώνου Τρίπολης. Στο μήνυμα έστειλε μία επιστολή που έχει να κάνει με όλη τη παραφιλολογία και σεναριολογία για το σκεπτικό και την απόφαση της διοίκησης της ΠΑΕ να διώξει τον προπονητή Πάουλο Κάμπος. Τη διάβασα και έμεινα ιδιαίτερα σύμφωνος με σχεδόν όλο το μέρος της επιστολής και που η «έδρα» δεν θα μπορούσε να μην δημοσιεύει αυτούσια: Τοπίο στην ομίχλη. Στις 7 Γενάρη 2007, ανήμερα του Αι Γιαννιού, ντεμπουτάρει στον πάγκο του Αστέρα Τρίπολης ο βραζιλιάνος προπονητής Πάουλο Κάμπος. Το παιχνίδι απέναντι στη Βέροια φαντάζει ως εξαιρετικά δύσκολο. Το 0-0 κρίνεται ως μια πολύ καλή αρχή. Στη συνέντευξη τύπου ο προπονητής των γηπεδούχων Στέφανος Γαιτάνος μας προτρέπει να τον στηρίξουμε και κυρίως να του δώσουμε το απαραίτητο χρονικό διάστημα ώστε να δείξει το έργο του και να μην βιαστούμε να τον κρίνουμε. Κάτι λιγότερο από 14 μήνες αργότερα, στις 24 Φλεβάρη 2008, με μια λιτή ανακοίνωση 33 λέξεων η διοίκηση του Αστέρα μας γνωστοποιεί τη λύση της συνεργασίας της με το βραζιλιάνο τεχνικό. Η μοίρα του προπονητή είναι γνωστή στην ποδοσφαιρική Ελλάδα. Ωστόσο σε μια υπόθεση που έχει πολλά ερωτηματικά, εμένα ο προβληματισμός μου είναι άλλος. Αν και κατά πόσο δηλαδή έγινε πράξη αυτό που «ζήτησε» ο προπονητής της Βέροιας. Η αίσθηση που εισπράττω είναι πως το φίλαθλο κοινό της πόλης δεν χάρηκε στο άκουσμα της απομάκρυνσης του Κάμπος, έστω κι αν δεν συμφωνούσε κατά γράμμα με αυτά που έκανε, ιδίως τον τελευταίο καιρό. Τα αθηναϊκά μέσα ενημέρωσης, ύστερα απ' τους διθυράμβους για την πορεία του πρώτου γύρου, άσκησαν δριμύτατη κριτική σ' αυτή την απόφαση. Και ίσως δεν είχαν άδικο. Σε κάποια σημεία μάλιστα έφτασαν στο επίπεδο της χλεύης, όπως για παράδειγμα στη διατύπωση του ερωτήματος : Τι ήθελαν στην Τρίπολη, Champions League με την πρώτη; Βέβαια εδώ εμφανίζεται δικαιωματικά η παροιμία : Όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος. Ίσως δηλαδή υπάρχουν άγνωστες πτυχές της υπόθεσης, που ενδεχομένως αγνοούμε και συνεπώς δεν μπορούμε να κρίνουμε σωστά. Οπότε θα επιχειρήσουμε μια προσέγγιση των πραγμάτων βάσει αυτών που γνωρίζουμε. Το σημείο κλειδί είναι η επικείμενη πορεία του Πάουλο Κάμπος. Αν δηλαδή αληθεύουν τα σενάρια περί μετακίνησής του στην ΑΕΚ κυρίως, ή σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα τότε συζητάμε σε άλλη βάση. Διότι είναι λογικό ένας φιλόδοξος προπονητής να θέλει να δοκιμάσει την τύχη του σε μια ανώτερη ομάδα και μια διοίκηση να μην μπορεί και ενδεχομένως να μη θέλει να του σταθεί εμπόδιο. Ωστόσο αυτά είναι μόνο εικασίες και άλλωστε θα φανούν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Μια πρώτη, πλην όμως προσεκτική, ανάγνωση του θέματος δείχνει πως δεν πρέπει να ισχύει κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση εδώ είμαστε και θα τα δούμε στην πορεία. Η ιστορία έγραψε πως ο Κάμπος ανέλαβε την ομάδα γύρω στη μέση του βαθμολογικού πίνακα της Β' Εθνικής, ανέστρεψε το αρνητικό κλίμα και την οδήγησε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος. Εν συνεχεία την οδήγησε στα σαλόνια της Super League και μετά από ένα μουδιασμένο ξεκίνημα, που λίγο έλειψε να του κοστίσει τη θέση του, ξεκίνησε την «τρελή» πορεία. Το παιχνίδι με τον Παναθηναικό και η μεγάλη - πρώτη νίκη του έδωσε πίστωση χρόνου και δεν αποτέλεσε το κύκνειο άσμα του, όπως έλεγαν οι κακές γλώσσες. Έκτοτε ο Αστέρας βαφτίστηκε «νέος φονιάς των γιγάντων» και έκλεισε τον πρώτο γύρο, με τελευταίο θύμα του την ΑΕΚ. Η νεοφώτιστοι πέτυχαν κάτι που κανείς δεν είχε καταφέρει στο παρελθόν. Κέρδισαν όλους τους «μεγάλους» στην Τρίπολη και βρέθηκαν στην τέταρτη θέση, δηλαδή σε τροχιά Ευρώπης. Εκεί ίσως έγινε αναπροσαρμογή πλάνων και ο στόχος της παραμονής έδωσε τη θέση του στο. «άρωμα Uefa». Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό αλλά εμπεριέχει κινδύνους. Στο ποδόσφαιρο όπως και στη ζωή μας καλό είναι τα βήματα να είναι πιο αργά αλλά και πιο σταθερά. Η εδραίωση του Αστέρα στα «μεγάλα σαλόνια» σε συνδυασμό με μια εντυπωσιακά αξιόλογη πορεία είναι υπεραρκετή για μένα. Το σημαντικό είναι ότι έχει ήδη επιτευχθεί. Άρα κατά την ταπεινή μου γνώμη διατηρείς τον προπονητή που σε οδήγησε σε αυτά και αν έχεις κάποιες ενστάσεις, το καλοκαίρι αποφασίζεις με ηρεμία τις επόμενες κινήσεις. Επαναλαμβάνω είναι λάθος ακόμα και τώρα ο στόχος του Uefa να είναι αυτοσκοπός. Αν έρθει καλώς, ειδάλλως ακόμα και μια όγδοη θέση, για παράδειγμα, είναι πολύ επιτυχημένη, κυρίως αν σκεφτούμε τι λέγαμε το καλοκαίρι. Τώρα όσον αφορά τις αιτίες του διαζυγίου, ακούγονται πολλά. Το κυριότερο για μένα είναι το ότι η ομάδα δεν προσέφερε θέαμα. Προσωπικά πιστεύω πως η αλλαγή του συστήματος της πρεμιέρας κόντρα στη Λάρισα, από τέσσερις στην ευθεία σε λίμπερο με βάθος και δύο στόπερ, ήταν η σημαντικότερη αιτία της επιτυχημένης πορείας του πρώτου γύρου. Βέβαια αυτό είχε ως αποτέλεσμα το. «αντιποδόσφαιρο» και τον «κλεφτοπόλεμο» αλλά οι βαθμοί γέμιζαν το σακούλι και οι νίκες διαδέχονταν η μία την άλλη. Πρόκειται για το ίδιο «αντιποδόσφαιρο» που έδωσε στην Εθνική μας το Ευρωπαικό Πρωτάθλημα του 2004 και στον Ολυμπιακό τη φετινή πορεία στο Champions League. Αλλά δεν κατάλαβα γιατί θα έπρεπε ο Αστέρας στην πρώτη χρονιά στην Super League να ρισκάρει κυνηγώντας γκολ και θέαμα. Θέαμα είναι η αποτελεσματικότητα και η ουσία. Ή τουλάχιστον σε πρώτη φάση. Αργότερα βλέπουμε. Άλλωστε ο Κάμπος είχε πει εύστοχα, ότι στήνει την ομάδα ανάλογα με το υλικό που διαθέτει. Το πιο πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Τσέλσι του τεράστιου μπάτζετ, που όμως δεν βγήκε να «σκοτώσει» τον Ολυμπιακό αλλά περίμενε πίσω και ήταν πολύ προσεκτική και μετρημένη στην επίθεση. Το σύγχρονο ποδόσφαιρο εκεί έχει πάει. Ποιος θα πιάσει κορόιδο τον άλλο. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο Αστέρας θα έπρεπε να αποτελεί εξαίρεση. Όσον αφορά τη συνεχόμενη αλλαγή συστήματος, ανάλογα με τον αντίπαλο, ομολογώ ότι διαφωνώ. Τα περί συγκρούσεων του Κάμπος με ποδοσφαιριστές, δεν τα σχολιάζω καθόλου. Ή μάλλον σχεδόν καθόλου. Το ότι κάποιοι δυσαρεστούνται είναι φυσικό αλλά δεν αρκεί για να έρθει ο κόσμος ανάποδα. Επίσης σχετικά με το ελληνικό ποδοσφαιρικό φαινόμενο του ότι είναι πολλές επτά αγωνιστικές χωρίς νίκη, θα πω τούτο. Την Κυριακή 16 Μάρτη 2003 παρακολουθούσα αγώνα μπαράζ για την άνοδο στη Δ' Εθνική μεταξύ των ομάδων Παγγορτυνιακού και Αστέρα Τρίπολης ( 0 - 0 ) στο γήπεδο της Δημητσάνας. Που ήμασταν και που ήρθαμε. Τα σχόλια περιττεύουν. Και θα μας φταίνε οι εφτά αγώνες χωρίς νίκη...Ήμαρτον, που λέει κι ο Γεωργίου. Κλείνοντας επισημαίνω και μια άλλη πτυχή του θέματος. Η πέμπτη θέση, που άφησε την ομάδα ο βραζιλιάνος, είναι καλή παρακαταθήκη αλλά και ένα «βαρίδι» για κάθε νέο προπονητή, που αυτομάτως στη συνείδηση πολλών θα αποτελεί κάτι σαν πήχη τον οποίο θα πρέπει να ξεπεράσει. Και αυτή η σύγκριση θα είναι άδικη και άκυρη. Όμως μοιραία θα γίνει. Τέλος αν οι διοικούντες αξιολόγησαν τόσο ψηλά κάποιες δηλώσεις ή στάσεις του Κάμπος στα τελευταία παιχνίδια, τότε κάπου θα συμφωνήσω μαζί τους διότι ο κόουτς ήταν υπερβολικός κάποιες στιγμές. Και σίγουρα ο προπονητής μιας ομάδας, την εκπροσωπεί και είναι καθρέφτης της. Οπότε αν δυσαρεστήθηκαν κάποιοι τόσο πολύ από τις δηλώσεις κατά του Πεσέιρο, για παράδειγμα, τότε χαλάλι τους. Βέβαια αντίστοιχες δηλώσεις ενδεχομένως να είχαν γίνει και νωρίτερα, απλά τότε όλα ήταν «μέλι γάλα». Οι απόψεις είναι σαν την όρεξη. Και περί ορέξεως.ουδείς λόγος. Το αν θα απαντηθούν κάποια ερωτήματα είναι το ζητούμενο ή αν τελικά χαθούν στον τίτλο του άρθρου, που παραπέμπει σε ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Και εκεί ξέρετε τι επικρατεί. Μια άλλη παροιμία: Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.- Υ. Γ. Όταν ρώτησα τον Πάουλο Κάμπος, στην εκπομπή «Κόντρα επίθεση» της Τρίτης 26 Φλεβάρη, αν θα ξαναγύριζε στον Αστέρα, είχε πάει το μυαλό μου στην περίπτωση του Παναγιώτη Λεμονή και την επιστροφή του στον Ολυμπιακό. Και όπως έχει ειπωθεί, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Γιάννης Κ. Βασιλόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου