ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ (ΦΥΛΛΟ 01/11/2008)

· Τελικά μερικές φορές στο ποδόσφαιρο έρχεται ένα κερδισμένο παιχνίδι, με χαρακτήρα κάτι σαν ένα κομμάτι ξερό ψωμί το οποίο «ξεγελά» την πείνα στον πεινασμένο. Δεν ξέρω πως αλλιώς θα έπρεπε να χαρακτηρίσω τη νίκη του Αστέρα Τρίπολης για το Κύπελλο Ελλάδος το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης στην Καλαμαριά, απέναντι στην τοπική ομάδα του Απόλλωνα. · Δεν ξέρω τι να σχολιάσω για ένα παιχνίδι που φαινόταν ότι εύκολα ή δύσκολα οι «Αρκάδες» θα το κατακτούσαν, αλλά βάσει του τελικού αποτελέσματος, αλλά και βάση της γενικότερης εικόνας του παιχνιδιού δεν έκανε και τίποτα το σπουδαίο! · Εντάξει ευκαιρίες χάθηκαν για την «κυανοκίτρινη» ομάδα αλλά όταν όμως η μπάλα δεν μπαίνει στο «πλεκτό» ότι και να λέμε η γκρίνια και τα παράπονα συνεχίζουν να περαμένουν. · Στα ευχάριστα η επιστροφή του Αντώνη Λαδάκη στην αγωνιστική δράση ύστερα από τον τραυματισμό που είχε. Ελπίζουμε να τον δούμε και πάλι καλά και 100% έτοιμο και βέβαια να τον δούμε να αγωνίζεται και στο πρωτάθλημα. Γιατί ένας ακόμη Έλληνας στην ενδεκάδα για τον κόσμο του Αστέρα χαρακτηρίζεται πλέον σαν φλέβα χρυσού σε παλιό ορυχείο. · Είδε και ο κόσμος που λέτε ότι δεν γίνεται τίποτα με τους ξένους (τουλάχιστον αυτούς που έφερε η διοίκηση και ο προπονητής το περασμένο Καλοκαίρι) και λησμονεί τις εποχές που στην ομάδα έπαιζαν περισσότεροι Έλληνες.

· Αυτό άλλωστε όχι μόνο το πιστεύει ο φίλαθλος κόσμος της Τρίπολης και της ευρύτερης περιοχής, αλλά σε κάθε ευκαιρία φροντίζει να το γράφει και σε σύνθημα σε πανό, όπως φαίνεται στη σχετική φωτογραφία που «φιλοξενείται» σήμερα στην «εξέδρα». · Το μόνο που κρατάει λοιπόν ο Αστέρας από αυτό το παιχνίδι Κυπέλλου είναι η πρόκριση και μόνο αυτή. Τίποτα άλλο. Με την ελπίδα βέβαια ότι στο επόμενο ματς που θα πραγματοποιηθεί ο Αστέρας θα είναι σε αρκετά καλύτερη κατάσταση ούτως ώστε να μπορέσει να διεκδικήσει με αξιώσεις την πρόκριση στους οκτώ του θεσμού. · Πάντως ο Πορτογάλος και οι περισσότεροι παίκτες και άνθρωποι του πάγκου στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης ξεφούσκωναν συνέχεια, από το άγχος και το φόβο μήπως η Καλαμαριά βάλει κανά γκολάκι στο ενενήντα «φεύγα» και τρέχει στην παράταση να σώσει την «παρτίδα». · Τελικά όλα πήγαν καλά και η ομάδα έστω και με 0-1 έφυγε ήσυχη βάζοντας στις αποσκευές της μία πολύτιμη πρόκριση σε έναν θεσμό που οι μικρές ομάδες της superleague με προοπτικές για κάτι παραπάνω κυνηγούν σαν τρελές και δεν είναι άλλος από το Κύπελλο Ελλάδος. · Στο πρωτάθλημα η ομάδα δεν τα πήγε καλά ούτε το περασμένο Σάββατο απέναντι σε μία ομάδα που αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Ακόμη μία ισοπαλία στην Τρίπολη με τον ΟΦΗ με 2-2. · Εδώ που τα λέμε μπορεί η ομάδα να μην έχει γνωρίσει τη νίκη στο γήπεδό της, αλλά την ίδια ώρα παραμένει αήττητη! Ε μην είμαστε και αχάριστοι θα μπορούσε να πει κάποιος. · Το περασμένο Σάββατο πάντως η αντιδράσεις του κόσμου για τον τρόπου που χάθηκε η νίκη από τον ΟΦΗ, ήταν πιο έντονες από ποτέ μέχρι σήμερα στην πορεία της ομάδας στις Εθνικές κατηγορίες. Δεν θυμάμαι ίσως αν είχαν ακουστεί κάποια «γιουχαΐσματα» μετά το τέλος της αναμέτρησης με το Λεβαδειακό πέρυσι την Άνοιξη όταν και ο Αστέρας έχασε την πρόκριση στα play-off, μέσα από τα χέρια της. · Άλλο δείγμα ότι ο κόσμος δεν είναι ιδιαίτερα ευχαριστημένος από την παρουσία της ομάδας μέχρι σήμερα ήταν και το γεγονός της προσέλευσης του κόσμου στο γήπεδο. Λιγότερος κόσμος από ποτέ, αν κρίνω από την μεγάλη κερκίδα και αρκετές θέσεις στο υπόλοιπο γήπεδο. · Μερικές φορές όπως βλέπω τον Αστέρα να παίζει είτε από την τηλεόραση είτε από το γήπεδο, έχω την εντύπωση ότι κάποιοι παίκτες με αυτό που παίζουν μέσα στο γήπεδο δείχνουν ότι δεν μπορούν να δώσουν τίποτα περισσότερο δίνοντας το 100%, αλλά χωρίς να ικανοποιούν τον κόσμο. · Και κάποιοι άλλοι φαίνεται ότι πλέον δεν έχουν διάθεση να παίξουν τη μπάλα που πραγματικά μπορούν είτε λόγω του κλίματος που επικρατεί από τα τέλη του Καλοκαιριού και μετά με τον κόσμο να είναι περισσότερο απόμακρος παρά κοντά στην ομάδα. · Πρέπει να τονίσω κάπου εδώ όπως είχα κάνει και πέρυσι στα μέσα της περασμένης χρονιάς όταν ο Αστέρας είχε αρχίζει να κάνει την κοιλιά με τον Κάμπος και το σερί των αρνητικών αποτελεσμάτων. Εν τέλει κάποιοι βλέπουμε το δέντρο και όχι το δάσος. · Κάποιοι «καλομάθαμε» με τον Αστέρα στην πρώτη πεντάδα και εν τέλει έκτο πέρυσι στο πρωτάθλημα και έχουμε την εντύπωση ότι κάτι τέτοιο μπορεί πολύ χαλαρά να επαναληφθεί. · Πολλές φορές φταίξαμε και εμείς οι δημοσιογράφοι που γράφαμε ότι ο ένας παίκτης που θα έρθει στον Αστέρα είναι μεγάλος παίκτης, ότι ο άλλος είναι ακόμη μεγαλύτερος και όταν τελικά τους απέκτησε η Αρκαδική ομάδα και τους είδαμε στο γήπεδο, τα δημοσιεύματα δεν είχαν καμία σχέση με την πραγματικότητα.

· Ποτέ προσωπικά δεν μπήκα στη διαδικασία από αυτή τη στήλη να γράψω κάποιον από τους φετινούς νεοαποκτηθείς παίκτες ότι είναι «μεγάλη παικτούρα». · Και ξέρετε γιατί; Γιατί έβλεπα, διάβαζα και άκουγα τους πάντες να γράφουν και να το αναφέρουν με κάποια στοιχεία που συγκέντρωσαν από το internet φτιάχνοντας το ρεπορτάζ, ή το πολύ-πολύ από 2-3 παιχνίδια που είδαν να παίζουν σε ένα εντελώς διαφορετικό πρωτάθλημα από το Ελληνικό. · Φταίμε λοιπόν ως φίλαθλοι γιατί θέλουμε τον Αστέρα στις πρώτες θέσεις και τον χαρακτηρίζουμε απαράδεκτο με προπονητή και κάποιους παίκτες μαζί γιατί η ομάδα βρίσκεται στην 12η θέση του βαθμολογικού πίνακα. · Οι παίκτες ακούν συνεχώς τη μουρμούρα του κόσμου στο γήπεδο και καταλαβαίνουν επίσης την δυσαρέσκεια του κόσμου σε μια μικρή πόλη στην οποία ζουν. Ξέρετε δεν είναι εύκολο για έναν ποδοσφαιριστή να μην πηγαίνει που να μην πηγαίνει καλά η ομάδα του στο πρωτάθλημα και να έχει και τον κόσμο σχετικά μακριά του ή καλύτερα απλά δυσαρεστημένο. · Δεν αντιλέγω ότι ο προπονητής μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει να μπει στο κλίμα ίσως του Ελληνικού πρωταθλήματος. Επιμένει σε συγκεκριμένες επιλογές που μέχρι σήμερα δεν μπορούν να αποδώσουν τα αναμενόμενα. · Την ίδια ώρα ο προπονητής επιμένει στις δικές του επιλογές που κρίνει ότι είναι οι καταλληλότερες για την ομάδα του, ενώ παραδέχεται από αγώνα σε αγώνα ότι η ποιότητα στο παιχνίδι του Αστέρα παιχνίδι με το παιχνίδι είναι σταθερά ανοδικό. · Ο κόσμος και γενικότερα η ουσία «λέει» ότι η ομάδα πρέπει να κερδίζει παιχνίδια και να παίρνει βαθμούς, διαφορετικά για τα δεδομένα της Ελληνικής νοοτροπίας, δεν έχει νόημα η ποιότητα. · Σ’ αυτό το σημείο λοιπόν που βρισκόμαστε δύο «τινά» θα προκύψουν στην πορεία. Είτε η διοίκηση θα στηριχτεί στον κόσμο επιζητώντας αποτελέσματα και θα φροντίσουν σύντομα να αντικαταστήσουν τον υπάρχον προπονητή, με ότι αυτό συνεπάγεται (υψηλή αποζημίωση, έξοδα για νέο προπονητή, μεταβατική περίοδος για την ομάδα κ.λπ, κ.λπ.) · Είτε θα εμπιστευθούν την επιλογή της περασμένης Άνοιξης προσλαμβάνοντας ένας ταλαντούχο προπονητή με πλούσιο βιογραφικό, πιστεύοντας στην προσπάθεια που κάνει για την δημιουργία μίας ομάδας με ποιότητα αρχικά που τα επόμενα χρόνια θα προχωρήσει στην υλοποίηση των μεγάλων στόχων της. · Στο χώρο της Δ’ Εθνικής θέλω να πιστεύω ότι οι Αρκαδικές ομάδες αρχίζουν σιγά-σιγά να μπαίνουν στο κλίμα του πρωταθλήματος. Νίκη για το Λεωνίδιο μετά από κάποιες αγωνιστικές, δεύτερη σερί νίκη για τον Ερμή που σίγουρα σ’ αυτό το χρονικό σημείο έχει ανέβει και ψυχολογικά. Είναι σημαντικό όπως και να το κάνουμε οι ομάδες να συνεχίσουν να αποσπούν βαθμούς από τους άλλους συλλόγους. · Τώρα όσον αφορά την ομάδα της Δόξας Μεγαλόπολης, πιστεύω ότι τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολα. Η ομάδα παραμένει χωρίς βαθμό και αυτό το γεγονός μπορεί σε πολύ μεγάλο βαθμό πλέον να επηρεάσει την ομάδα και τους παίκτες. · Χρειάζεται όμως συνέχιση της προσπάθειας πριν είναι αργά. Άλλωστε το πρωτάθλημα βρίσκεται ακόμη στο ξεκίνημά του. · Σε τοπικό επίπεδο τα στραβοπατήματα των θεωρητικά μεγάλων συνεχίζονται. Ήττα του Παγγορτυνιακού από την ιδιαίτερα δυνατή φέτος Προοδευτική, ο Παναρκαδικός μπορεί να νίκησε αλλά είναι για την ώρα πέμπτος και όπως παρατηρούμε οι ομάδες της Κυνουρίας έχουν τον πρώτο λόγο φέτος.

· Από τα λίγα καλά που προσωπικά πιστεύω ότι θα έχει το φετινό πρωτάθλημα της Α’ τοπικής κατηγορίας, θα είναι το γεγονός ότι πολλά παιχνίδια κατά τη διάρκεια της σεζόν θα είναι απρόβλεπτα, με πολλές εκπλήξεις λιγότερο ή περισσότερο μεγάλες. · Εντωμεταξύ κάτι άκουσα ότι το Σαββατοκύριακο ξεκινάει και το πρωτάθλημα της Β’-Γ’ τοπικής κατηγορίας. Ουσιαστικά της δεύτερης τη τάξει κατηγορίας είναι, απλά η ΕΠΣΑ φρόντισε να ενσωματώσει μέσα σ’ αυτήν και ομάδες της Γ’ τοπικής κατηγορίας. · Παιδιά σας το λέω… έχουμε να δούμε φέτος το χειμώνα σκορ επιπέδου πόλο που είχαμε καιρό να διαβάσουμε και να δούμε. Σε κάποια ματς τα γκολ θα πέφτουν βροχή! · Αφήνω κάπου εδώ τον ποδοσφαιρικό χώρο και περνάω στο μπάσκετ όπου ο Αρκαδικός έχει βαλθεί να μας γλυκάνει ιδιαίτερα από την πικρία που αρκετοί ίσως να έχουμε από το «μουδιασμένο» ξεκίνημα του Αστέρα Τρίπολης στο ποδόσφαιρο. · Είπαμε ότι η ομάδα θα ξεκινήσει το πρωτάθλημα με στόχο τις νίκες αλλά ίσως να μην περιμέναμε αυτό το «3 στα 3» μέχρι σήμερα. Όχι ότι ο σύλλογος δεν διαθέτει την ομάδα που είναι ικανή να κάνει αυτό το θετικό ξεκίνημα, αλλά σε κάθε περίπτωση το πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής είναι δύσκολο, όπως δύσκολα είναι όλα ανεξαιρέτως τα παιχνίδια του πρωταθλήματος. · Ο κόσμος στηρίζει την ομάδα στις εντός έδρας υποχρεώσεις της, αν και προσωπικά θα περίμενα περισσότερο κόσμο στο γήπεδο. Παιδιά κακά τα ψέματα η προσέλευση το πολύ 600-700 ατόμων στις αναμετρήσεις μίας ομάδας που μας εκπροσωπεί με προοπτικές στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής κατηγορίας στο μπάσκετ, δεν είναι πολλά. · Πραγματικά τις προηγούμενες ημέρες βρήκα τυχαία από το αρχείο μου ένα dvd ανάμεσα στο παιχνίδι του Αρκαδικού με την Ηλιούπολη, της περιόδου 2005-2006, όταν η ομάδα δεν είχε προοπτικές ανόδου στην Γ’ Εθνική κατηγορία. · Πραγματικά τότε στο συγκεκριμένο ματς το γήπεδο ήταν περισσότερο γεμάτο απ’ ότι φέτος στην Β’ Εθνική κατηγορία. · Ενημερωτικά πάντως εκείνη την περίοδο (2005-2006) ο Αστέρας Τρίπολης αγωνιζόταν στην Γ’ Εθνική κατηγορία και ίσως να μην είχε τραβήξει τα βλέμματα τόσων φιλάθλων από συμβαίνει τα τελευταία δύο χρόνια. · Αγωνιστικά αυτό που κρατάω από την ομάδα του Αρκαδικού είναι το γεγονός ότι η ομάδα της Τρίπολης έχει πάθος, είχε παίκτες ποιότητας και σε γενικές γραμμές έχει «χαρακτήρα», που σημαίνει ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή στη διάρκεια της αναμέτρησης να ανατρέψει ένα αποτέλεσμα που κανείς μπορεί να ισχυριστεί ότι βάσει της εικόνας της αναμέτρησης δεν γυρίζει εύκολα. · Οι Ίκαροι για παράδειγμα στο ματς της περασμένης Κυριακής ήταν μπροστά στο σκορ σε όλο σχεδόν το α’ ημίχρονο και μάλιστα κρατούσαν το προβάδισμα σχετικά εύκολα. Ο ΣΕΦΑ στην επανάληψη έδειξε ότι παίζοντας το μπάσκετ που πραγματικά μπορεί να βγάλει στο παρκέ και με τα απρόβλεπτα ξεσπάσματά του μπορεί να γυρίσει ένα ματς εύκολα σχετικά, όπως και έγινε στην πράξη στη συγκεκριμένη αναμέτρηση. · Αν τα παιχνίδια με τον Πιερικό/Αρχέλαο και την ομάδα της Γουμένισσας χαρακτηρίζονταν για κάποιους ως εύκολα και επομένως λογικές επικρατήσεις, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο και για την ομάδα των Ικάρων Σερρών. · Μια ομάδα σκληροτράχηλη που μπορεί να πάρει αποτέλεσμα σε οποιαδήποτε έδρα και αυτό θα το διαπιστώσετε σύντομα όχι μόνο από την Σερραϊκή ομάδα, αλλά και από τους δύο πρώτους αντιπάλους του ΣΕΦΑ στο πρωτάθλημα. · Κάτι που απλά θα ήθελα να σχολιάσω για την ομάδα της Τρίπολης είναι το γεγονός ότι θα πρέπει κάποιοι παίκτες του ΣΕΦΑ, να μην διστάζουν να παίρνουν επιθετικές προσπάθειες σε δύσκολα σημεία. Για παράδειγμα στα προηγούμενα ματς είδαμε άτολμους παίκτες όπως τον Τσολάκη (στα πρώτα ματς κυρίως) και τον Κουτσογιάννη (ο οποίος έχει την κίνηση με πλάτη, αλλά αποφεύγει να το κάνει στο παιχνίδι σε κάποια σημεία). · Την Κυριακή στη Θεσσαλονίκη με τον Εύοσμο ο Αρκαδικός. Αν δούμε και εκεί διπλό πλέον μπορούμε να ελπίζουμε βάσιμα και στα επόμενα ματς. Πολύ δύσκολο παιχνίδι με τον ΣΕΦΑ να χρειάζεται να παίξει πολύ καλά για να έχει ελπίδες για κάτι καλό. · Αφήνοντας το χώρο του μπάσκετ δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσουν και την συνέντευξη Τύπου του ΚΟΑΤ του περασμένου Σαββάτου. Θα γράψω καλύτερα ότι δεν μπορώ να σχολιάσω δύο σημαντικά γεγονότα που ανακοινώθηκαν από τους ανθρώπους του ΚΟΑΤ. · Πρώτη μεγάλη είδηση ή γεγονός (ότι θέλετε κρατήστε) ότι για τα επόμενα τέσσερα χρόνια ο Γιάννης Δρυμωνάκος θα είναι αθλητής του ΚΟΑ Τρίπολης. Θα γυμνάζεται και θα προπονείται δύο με τρεις φορές την εβδομάδα στην Τρίπολη (Παρασκευές και Σάββατα κυρίως, μαζί με τους υπόλοιπους αθλητές του Κολυμβητικού. · Παρά την περιπέτεια του αθλητή για θέμα ντόπιγκ, γεγονός που κατά τη γνώμη μου αυτή τη στιγμή αφορά αποκλειστικά τον αθλητή με τη δικαιοσύνη, είναι μεγάλη επιτυχία για τον τοπικό σύλλογο που φέρνει στην Τρίπολη έναν τόσο μεγάλο αθλητή όπως είναι ο Δρυμωνάκος! · Οι άνθρωποι του ΚΟΑΤ τόνισαν και ξεκαθάρισαν ότι δεν υπάρχει το παραμικρό οικονομικό όφελος για το σύλλογο από αυτή τη μετεγγραφή, καθώς τα έξοδα του αθλητή έχουν εξασφαλίσει δύο επιχειρηματίες από Τρίπολη και Μυτιλήνη. · Η άλλη μεγάλη είδηση ή καλύτερα ιστορική συμφωνία ήταν η συνεργασία του ΚΟΑ Τρίπολης με τον Γυμναστικό Σύλλογο Αρκαδίας και το τμήμα κολύμβησης το οποίο τις προηγούμενες ημέρες ανέστειλε τη λειτουργία του εξαιτίας οικονομικών δυσχερειών, μετά ειδικά την επιβολή τελών από τη Δημοτική Αρχή στα κολυμβητικά σωματεία για τις διαδρομές. · Θυμάμαι πολλά γεγονότα και καταστάσεις από πρώτο χέρι πριν 6-7 χρόνια με μεγάλες κόντρες, αντιπαραθέσεις και καταγγελίες εκατέρωθεν από ΚΟΑΤ και ΓΣΑ και σήμερα δεν μπορώ να φανταστώ ότι μία τέτοια συνεργασία θα γινόταν πραγματικότητα! · Τελικά κάθε εμπόδιο για καλό και αυτό πραγματικά αξίζει να κρατήσουμε αυτή τη στιγμή. Την συνεργασία δύο ιστορικών σωματείων που θα προσπαθήσουν να δουλέψουν με κοινό στόχο το καλό της τοπικής κολύμβησης.

· Μετά απ’ αυτό πιστεύω ότι η Τρίπολη τα επόμενα χρόνια μπορεί να πετύχει μεγάλα πράγματα στον υγρό στίβο και την ίδια ώρα χωρίς να διστάσω, θα τονίσω ότι αν δεν υπήρχαν κάποια άνθρωποι στο χώρο όπως είναι ο Πρόεδρος του ΚΟΑ Τρίπολης, Γιώργος Σωτηρόπουλος και κάποιοι άλλοι παράγοντες του συλλόγου κυρίως, πολύ φοβάμαι ότι σήμερα η Τρίπολη δεν θα είχε καν κολύμβηση και ίσως ούτε κολυμβητήριο με όποιο τρόπο αυτό μπορεί να ερμηνευτεί! · Λοιπόν περισσότερα θα πούμε την ερχόμενη εβδομάδα! «Γηπέδων… Ψίθυροι» ΑΡΑΓΕ ΠΗΡΑΝ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ;;; Μέχρι τώρα στα τέσσερα πρώτα επίσημα εντός έδρας ματς του Αρκαδικού το κλειστό γυμναστήριο της Τρίπολης δεν έχει γεμίσει σε πληρότητα 100%. Τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν υπάρχει ανάγκη για επέκταση των κερκίδων όπως οι άνθρωποι του Δήμου είχαν εκτιμήσει το προηγούμενα διάστημα. Κύριοι το ξαναγράφω, ότι η λύση της τοποθέτησης λυόμενης κερκίδας πίσω από τη μία από τις δύο μπασκέτες δεν πρόκειται να βοηθήσει κανέναν. Ούτε τον Αρκαδικό, ούτε τα σωματεία και τους αθλητές που χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις για να προπονηθούν. Αν ο Δήμος Τρίπολης θέλει να δείξει ότι βρίσκεται κοντά στην ομάδα να το δείξει με άλλους πιο ουσιαστικούς τρόπους και όχι με την τοποθέτηση μίας ακόμη εξέδρας στο κλειστό για να κάθεται περισσότερος κόσμος…! ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ… «Ο ΔΗΜΟΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΕΛΗ «ΕΝΩΝΟΥΝ» ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ!». Η ατάκα αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί ως «μαύρο χιούμορ», αν κρίνουμε ότι τις προηγούμενες ημέρες τοπικό σωματείο ανέστειλε την πολυετή λειτουργία της (ΓΣΑρκαδίας), γιατί αδυνατούσε να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις από την επιβολή τελών στις κολυμβητικές διαδρομές από το Δήμο. Σαν αποτέλεσμα αυτής της διάλυσης προήλθε η συνεργασία με τον ΚΟΑΤ. ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟ… Περιττό να αναφέρουμε το τι κλίμα επικρατεί στο κλειστό κολυμβητήριο της Τρίπολης από τους μικρούς κολυμβητές και κολυμβήτριες με την παρουσία του Γιάννη Δρυμωνάκου. Ακόμη και οι ίδιοι οι γονείς βλέπουν τη χαρά που έχουν τα παιδιά και τη διάθεσή τους να δίνουν το παρόν σε κάθε προπόνηση. Γ.Σ.ΑΡΚΑΔΙΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ… Μπορεί το τμήμα κολύμβησης του Γυμναστικού να ανέστειλε τη λειτουργία του, ωστόσο κάποιο άλλο τμήμα του συλλόγου που αυτή τη στιγμή δεν υφίσταται αλλά στο παρελθόν έχει καταφέρει μεγάλες επιτυχίες, σχεδιάζεται και συζητείται να επαναλειτουργήσει. Αν συμβεί κάτι τέτοιο πραγματικά θα είναι ότι καλύτερο για το συγκεκριμένο άθλημα! ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΡΟΥ… Τις προηγούμενες ημέρες έπεσε στα χέρια μου το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας «ΟΔΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ» στην οποία στις εσωτερικές σελίδες φιλοξενούνταν μία μεγάλη συνέντευξη του Γιάννη Κούρου. Μια εφ όλης της ύλης συνέντευξη που αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς, καθώς «φωτίζει» πτυχές της ζωής και της καριέρας του μεγάλου Έλληνα υπερμαραθωνοδρόμου Πρωταθλητή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: